دایناسور های کرمان



اولین پروژه تحقیقاتی « مطالعه ، بررسی، پی جویی و اکتشاف سنگواره ها و آثار دایناسور ها در استان کرمان که حدودا از یک سال گذشته شروع شده با کسب نتایج موفقیت آمیزی به پایان رسیده است .

اهم پژوهش های انجام شده این طرح و نتایج حاصل به شرح زیر می باشد :

1- اکیپی مرکب از 6 نفر متخصص ، کارشناس و تکنسین بمدت 65 روز کاری از نقاط مختلف استان و سازند هایی که احتمال وجود دایناسور ها در آن مشخص شده بود دیدن کردند و مناطق را مورد مطالعه و بررسی قرار دادند .

2- ضمن بررسی های مقدماتی 11 محل برای بازدید انتخاب و عملیات زمین شناسی و پی جویی و اکتشاف انجام پذیرفت .

3- بررسی ها نشان داد که دوره های تریاس و کرتاسه به سبب پیشروی دریا و نامساعد بودن آب و هوا برای زندگی دایناسور ها مساعد نبوده است .

4- دوره ژوراسیک در کرمان بهترین زمان برای رشد ، نمو و گسترش دایناسور ها در ایران بوده است.

5- در دوره ژوراسیک به خصصوص زیر دوره های پیشین ( لیاس ) و میانی ( دوگر ) آب و هوای گرم و مرطوب در کرمان سبب رشد و توسعه گیاهان نهانزاد و بازدانگان آوندی فراهم نموده و غذای مناسب برای زندگی و حیات دایناسور ها مهیا شده است .

6- سازند های شمشک و هجدک به ترتیب به ژوراسیک زیرین و میانی تعلق دارند که رخساره های این دو سازندجهت مطالعه بقایای دایناسور ها مناسب هستند .

7- آثار دایناسور ها در ماسه سنگهای موج دار (Rippel Mark ) سازند شمشک یافت شده است .

8- تعداد پنج رد پای دایناسور های گرالاتور ( Grallaturr ) در لایه های فوقانی سازند شمشک در دره نیزاز مورد بررسی قرار گرفت .

9- تعداد چهار رد پای دایناسور در لایه های پایین تر از نمونه های متعلق به اورنیتوپود

( Ornithopedped ) در دره نیزار کشف و بررسی شد .

10- تعداد شش اثر متعلق به دو جنس و زیر راسته به ترتیب به نام های کاماراساروس

( Camarasorus ) و ساروپودا ( Sowropoda ) در دشت خاک برای اولین بار در ایران کشف ، شناسایی ، و نامگذاری شدند .

11- از نمونه های مورد مطالعه تعداد پنج قالب گچی تهیه گردید .

12- خلاصه ای از محل های مورد بررسی ، عملیات زمین شناسی و پی جویی دیرینه شناسی و زیست محیط دیرینه به صورت عکس و فیلم تهیه گردید .

13- عکس های ماهواره ای منطقه مورد مطالعه تهیه و مورد بررسی قرار گرفت .

14- طبق بررسی های انجام شده مشخص گردید که نمونه های فسیل و آثار ردپای دایناسور ها در رخساره های زیر دوره لیاس در کرمان بهتر حفظ شده اند .